Margareta

Anna Wiśniewska z domu Podgórska (w swojej twórczości używająca pseudonimu Winner) urodziła się w 1942 roku na Kresach koło Lwowa. W 1945 roku jej rodzina osiadła w Lublinie, gdzie Anna (która czuje się lublinianką) się wychowała. Jest absolwentką etnografii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (studiowała w latach 1961-1966). Po studiach pracowała między innymi jako kierowniczka Miejskiego Domu Kultury, dyrektorka biura Zarządu Głównego Stowarzyszenia Twórców Ludowych, dziennikarka. Po przeprowadzeniu się do Warszawy podjęła pracę w sekcji kultury Centralnego Zarządu Kółek Rolniczych.

Była ponadto współredaktorką i prowadzącą cykl programów Panorama Folkloru emitowanego przez program II TVP i współpracowała z tygodnikiem Kół Gospodyń Wiejskich Gospodyni prezentując artykuły o folklorze. Od 2 stycznia 1982 roku miała podjąć pracę tej w redakcji na pełnym etacie. Do Szwecji wyjechała na w noc z 12 na 13 grudnia 1981 roku. Stan Wojenny zastał ją na morzu w trakcie dopływania do Ystad. Zamieszkała w Sztokholmie.

Przekwalifikowała się i ponad 20 lat pracowała jako ekonomistka. Ma podwójne obywatelstwo polskie i szwedzkie. Od 2014 pomieszkuje również i w Polsce. Debiutowała w 2011 roku autobiograficzną książką Czarno-białe życie (LSW 2011) w Warszawie, wydaną pod pseudonimu Anna Winner (Zwycięzca). Kolejne książki sygnowane tym pseudonimem wydawane były przez Oficynę Wydawniczą Aspra -JR też w Warszawie:

powieści: Piętno, ślad renifera (2012) ? saga rodziny Johannsonów – dwanaście opowiadań o losach kobiet z Laponii, Norlandii i Skanii. Również w tym samym roku 2012 ukazała się książka Trudne Miłości, która opowiada o losach trzech generacji szwedzkiej rodziny. Nici szczęścia – moje furosiki (2013) ? opowiada o polskiej dziewczynie, która wyszła za mąż za Japończyka. Po wielu staraniach o dziecko przeszła zapłodnienie metodą in vitro. Kolejną interesującą postać zobrazowała w książce Tamara (2014).

kobiecie, która do Szwecji przybyła jako karliczka i tu wyrosła dzięki specjalistycznemu leczeniu. To bardzo barwna postać. Książka miała dwa wznowienia. W 2014 w wydawnictwie Polihymnia w Lublinie ukazała się książka będąca zbiorem rozmów z szwedzkimi taksówkarzami (głównie cudzoziemcami). Jej tytuł to Nieprzewidziane skutki złamania nogi, czyli Stockholm`s Taxi drivers .

Jak autorka mówi najkrótsza książka, ale z najdłuższym tytule. W 2015 roku w Oficynie Wydawniczej Aspra-JR ukazała powieść Wracam z niepamięci – o synu Tamary. Mówi, że rzeczy widziane oczyma drugiej osoby wcale nie muszą być takie same… W 2016 powstał zbiór opowiadań i reportaży Jak ziarnka piasku tom 1. Są to cztery opowiadania ludzi, których autorka poznała w Szwecji. Następny był tryptyk (żartobliwie nazwany przez autorkę „Mama, tata i ja).

W jego skład wchodzą: Patrzę na mój czas (2017) – książka oparta na podstawie 16 zeszytów pamiętników z lat 1938-2014. Kolejną jest Miód mi w serce lejesz (2018) – opowia. . .