Ochrona zdrowia i gospodarka Sposoby finansowania

Fragment ze wstępu W sektorze ochrony zdrowia mamy do czynienia z nieustannym konfliktem między dwiema uczestniczącymi w procesach stronami. Świadczeniobiorcy, tj. pacjenci mają - tak, jak typowi konsumenci opisywani w teoriach zachowań rynkowych - nieograniczone potrzeby zdrowotne, a płatnicy dysponują ograniczonymi zasobami finansowymi. Pojawia się zatem w sektorze ochrony zdrowia kluczowa dla ekonomii sprzeczność między nieograniczonymi potrzebami a ograniczonymi środkami służącymi do ich zaspokojenia, a tym samym - problem alokacji ograniczonych zasobów. System ochrony zdrowia powinien być tak skonstruowany, aby z jednej strony mógł hamować "apetyty" zgłaszających zapotrzebowanie na opiekę medyczną, z drugiej - miał szansę na rozszerzanie źródła jej finansowania.

Wyniki rankingów systemów ochrony zdrowia funkcjonujących w krajach europejskich (EHCI - Euro Health Consumer Index) upoważniają do stwierdzenia, iż im bardziej zróżnicowane są w danym kraju źródła i sposoby finansowania ochrony zdrowia (m.in. współpłacenie, partycypacja podmiotów indywidualnych, równoległa możliwość korzystania ze świadczeń sektora publicznego opieki zdrowotnej i ze świadczeń nabywanych w sektorze prywatnym), tym większe jest zadowolenie społeczeństwa z funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej. Celem niniejszej monografii jest prezentacja doświadczeń innych krajów w obszarach związanych z finansowaniem ochrony zdrowia. Finansowanie systemu ochrony zdrowia w krajach europejskich przedstawili Kazimierz Ryć i Zofia Skrzypczak. Autorzy podzielili wybrane kraje na trzy grupy: kraje "starej" Unii Europejskiej, "nowe" kraje UE oraz kraje powstałe w wyniku rozpadu ZSRR niebędące członkami UE.

Dokonali analizy poziomu i dynamiki wydatków na ochronę zdrowia per capita, relacji wydatków na ochronę zdrowia do PKB (%) oraz udziału wydatków publicznych w finansowaniu ochrony zdrowia. Prezentacja w/w wielkości dla lat 1995-2006 uzupełniona została średnimi arytmetycznymi policzonymi dla wymienionych grup krajów, dzięki czemu możliwe było uchwycenie charakterystycznych dla tych grup prawidłowości.