Pisząc o swoim domu, o starych fotografiach, krzyżykach, akwarelach (...), Królikowski proponuje Czytelnikowi sposób, w jaki on ma spojrzeć na dom swój własny, na zbiory swoich rodzinnych pamiątek. Autor ,,Gawęd" zaprasza do gry z pamięcią, uczy jak z każdego przedmiotu wysnuć narrację, jak przypisać przedmiotom ich symboliczną wartość (...) Każdy tekst z tego zbioru może być tematem rozmowy o wielorakich związkach kultury materialnej z duchową. (...) Prosta literacka formuła gawęd, wysnutych ze spojrzenia na zgromadzone we własnym mieszkaniu pamiątki, zaowocowała różnorodnością tematyczną i bogactwem nastrojów - od szeptu zwierzenia po erudycyjny popis, towarzyski żart, nostalgiczne wspomnienie. Gawęda to podjęcie pewnej starej, szlachetnej formuły, bliskiej Pamiątkom Soplicy Rzewuskiego, Śpiewom historycznym Niemcewicza, strofom Syrokomli czy Pola - a jednocześnie odnowienie zagubionego ogniwa obyczaju domowego czy skautowskiej tradycji. Ta wyciszona, bardzo osobista literatura stawia pytania najważniejsze - o sens historii, moralność polityki, los ludzi szlachetnych.
Powyższy tytuł pochodzi od wydawcy.
