Dzieło Finnisa stanowi jedną z najważniejszych całościowych interpretacji etyczno–polityczno–prawnej refleksji św. Tomasza. Finnis stara się w nim przekonać, że to właśnie myśl Akwinaty stanowi szczyt refleksji w tym obszarze, wyprzedzając głębią i precyzją myślenia zarówno swoich wielkich starożytnych poprzedników Platona i Arystotelesa, jak i tym bardziej nowożytnych filozofów państwa i prawa. W wielu punktach można się z autorem spierać, ale trudno nie docenić skali jego zamierzenia i klasy, z jaką jest przeprowadzane.
