Celem arteterapii nie jest tworzenie dzieł sztuki, utworów odpowiadających określonym kanonom artystyczno-estetycznym, lecz przede wszystkim sam proces tworzenia nastawiony na trwałe przywracanie pacjentowi (podopiecznemu) wiary w życie, jego sens. (...) Wyrażanie stanów i sytuacji środkami artystycznymi (plastycznymi i werbalnymi) pozwala oswajać się pacjentowi (podopiecznemu) z jego "ja", z sytuacją graniczą, z przeżyciem wewnętrznego napięcia, a w konsekwencji stwarza podstawy do odbudowy poczucia tożsamości ego oraz wzmocnienia dystansu do kompleksów, które nagromadziły się na drodze dotychczasowego rozwoju psychicznego danej osoby. (...) arteterapia to nie tylko uczenie się dawania sobie rady z samym sobą, poszukiwanie w sobie mocnych stron, lecz także uczenie się przystosowania, adaptacji do życia przez dawanie siebie innym. Sztuka sprzyja takim właśnie działaniom.
