Popełnisz koszmarny błąd!

Wszyscy podejmujemy zle decyzje. Bladzic to rzecz ludzka: nawyki, ktore wyrabiamy w sobie zupelnie swiadomie - papierosy, alkohol, dieta, siedzacy styl zycia - sa glownymi przyczynami smierci. Z pewnoscia zdarza sie wam, ze kupujecie produkty z przeceny, ktorych nie potrzebujecie, lub odkladacie na emeryture mniej niz powinniscie. Powyzsze proste przyklady dobrze to ilustruja: nasze decyzje nie zawsze ida w parze z naszym wlasnym interesem.

Nowoczesne panstwa cierpia na to samo. Jedno panstwo z zacieciem poglebia swoj deficyt budzetowy i zadluzenie, drugie angazuje sie w nieprzemyslane dzialania zbrojne, a jeszcze inne nie potrafi twarda reka powstrzymac lokalnej korupcji, ktora zmniejsza szanse na rozwoj ekonomiczny i spoleczny. Wybory podejmowane przez panstwa nie wydaja sie o wiele bardziej racjonalne niz ich obywateli. Chcialoby sie wierzyc, ze cos takiego nie ma miejsca w naszych przedsiebiorstwach, ze sa one wysepka racjonalnosci w oceanie absurdalnych decyzji. Czyz nowoczesna firma nie dziala jak precyzyjna maszyna do podejmowania decyzji zgodnie z celami ekonomicznymi i strategicznymi$730 Niestety tak nie jest. Nie ma miesiaca, nie ma tygodnia bez bankructwa lub skandalu, ktore przypomina nam, ze przedsiebiorstwa rowniez popelniaja powazne bledy.

Najdziwniejsze nie jest to, ze firmy czasem dokonuja wyboru, ktory oceniamy jako zly w naszym systemie wartosci, ale to, ze ich decyzje nie zawsze ida w parze z ich wlasnym, dobrze rozumianym interesem. Przejecia, ktore szybko okazuja sie katastrofa; wywolywane przez nieuwage wojny cenowe; szalone strategie przelamania, ktore zabijaja chorego, zamiast go leczyc; niekontrolowane podejmowanie ryzyka, ktore burzy przyszlosc: przygodne strategiczne decyzje sa niestety na porzadku dziennym. Do tego nalezy jeszcze dorzucic brak decyzji, ktory rowniez okazuje sie bolesny w skutkach. Wynurzajaca sie konkurencja, ktorej nie zauwazamy, nowe technologie, na ktore reagujemy zbyt pozno, umierajace projekty, ktorych nie potrafimy porzucic rowniez zasluguja na swoje miejsce w muzeum bledow.

Ta ksiazka nie jest ani pamfletem o najgorszych decyzjach strategicznych, ani kompendium wiedzy teoretyka kognitywistyki, ani podrecznikiem zarzadzania oferujacym proste przepisy, ktore kazdy pracownik na stanowisku kierowniczym moglby wdrozyc ,,od poniedzialku rano". Jej ambicja jest sklonienie kazdego menedzera, niezaleznie od jego dziedziny i poziomu dzialania, do refleksji nad swoja praktyka decyzyjna. Jesli czytelnik poswieci troche czasu, zanim podejmie kolejna wazna decyzje, na zbudowanie wlasnej metody, na wymyslenie wlasnej ,,sztuki decyzyjnej", cel zostanie osiagniety.