Chopina gra jak Polak, Débussy'ego jak Francuz, a Prokofiewa jak Rosjanin. Te, wypowiedziane wiele lat temu w kontekście gry Eugena Indjica słowa szybko stały się znakiem rozpoznawczym talentu pianisty. W Polsce artysta zaskarbił sobie sympatię melomanów już w 1970 r., podczas udziału w przesłuchaniach VIII Konkursu Chopinowskiego. Warszawska publiczność, słysząc dojrzałe, pełne wirtuozerii interpretacje Indjica szybko zwróciła uwagę na jego olbrzymi talent.
Tracklista:
1. I Grave - Doppio movimento
2. II Scherzo - Piu lento - Tempo I
3. III Marche funebre (Lento)
4. IV Finale (Presto)
5. Nocturne No. 13 in C minor, Op.48 No. 1 (1841)
Piano Sonata No. 3 in B minor, Op.58 (1844)
6. I Allegro maestoso
7. II Scherzo (Molto vivace)
8. III Largo
9. IV Finale (Presto non tanto)
